Starożytni bohaterowie wojenni

Aleksander Wielki to jeden z największych zdobywców w historii ludzkości.

Aleksander został królem Macedonii (jako Aleksander III) w wieku 20 lat, po śmierci swego ojca, Filipa II. Większość życia spędził na umacnianiu Macedonii i podbojach. W ciągu kilku lat zdołał podbić na Wschodzie ogromne imperium perskie, odniósłszy wiele błyskotliwych zwycięstw. Kiedy opanował Egipt, powitano go tam jak boga. W 331 r. p.n.e. wkroczył do Babilonu. Dotarł do Indii i planował dalsze podboje, ale jego plany pokrzyżował bunt w armii. Wracając do Babilonu drogą morską, zmarł na febrę. Aleksander miał słynnego wierzchowca Bucefała, którego otrzymał w prezencie od ojca. Kiedy ów koń zdechł na Wschodzie, młody władca wybudował miasto i nazwał je od imienia swego ulubieńca Bukefalią. Ponadto wzniósł wiele innych miast, którym nadał nazwę Aleksandria. Osiedlał w nich swych żołnierzy, a także innych Greków; najsławniejszym z tych miast jest Aleksandria w Egipcie. Za życia Aleksandra i nieco później powstały liczne relacje o jego podbojach i osiągnięciach, ale w ciągu następnych stuleci zapiski te uległ}' rozproszeniu i zniszczeniu.